Sponsorzy

  • 1.png
  • 2.png
  • 3.png
  • 4.png
  • 5.png
  • 6.png
  • 7.png
  • 8.png

Przynależność administracyjna Bełżyc

XIV/XV wiek – Bełżyce znajdowały się w granicach ziemi lubelskiej województwa sandomierskiego;
1474 – po utworzeniu województwa lubelskiego weszły w skład tej jednostki administracyjnej;
1796 – w wyniku III rozbioru Polski Bełżyce, wraz z całym terenem pomiędzy Wisłą a Bugiem, znalazły się w zaborze austriackim, tworząc Galicję Zachodnią – nową prowincję austriacką dzielącą się na 12 cyrkułów. Bełżyce przydzielono do cyrkułu lubelskiego;
1810 – po wypędzeniu Austriaków z Galicji Zachodniej władze Księstwa Warszawskiego utworzyły departament lubelski, składający się z 10 powiatów. Bełżyce weszły w skład powiatu lubelskiego;
1816 – w utworzonym na Kongresie Wiedeńskim Królestwie Polskim reaktywowano województwa, w tym lubelskie, dzielące się na duże obwody, składające się z mniejszych powiatów. Bełżyce znalazły się w powiecie lubelskim, wchodzącym w skład obwodu lubelskiego;
1837 – w ramach represji po powstaniu listopadowym województwa zostały przemianowane na gubernie. Bełżyce zostały w guberni lubelskiej;
1842 – zaborcy rosyjscy zamienili obwody na rosyjskie „ujezdy” (powiaty), a dotychczasowe powiaty na „okrugi” (okręgi). Bełżyce zostały miastem w „okrugu” lubelskim „ujezdu” lubelskiego guberni lubelskiej;
1867 – po kolejnej reformie przeprowadzonej przez carat, Bełżyce stały się siedzibą dużej gminy wchodzącej w skład powiatu lubelskiego guberni lubelskiej. W granicach nowej gminy znalazły się: miasto Bełżyce i wsie: Babin, Baraki, Czółna, Chrzanów, Egersdorf, Jaroszewice, Kierz, Krężnica Okrągła, Łączki, Majdan Skrzyniecki, Matczyn, Olszówka, Skawin folwark, Skrzyniec, Wierzchowiska oraz kolonie: Podole i Tartak;
1915 – w wyniku ofensywy państw centralnych i ucieczki Rosjan, Bełżyce znalazły się pod okupacją austriacką w granicach obwodu (od 1917 roku powiatu) lubelskiego w Generał-Gubernatorstwie Lubelskim;
1919 – Bełżyce weszły w skład powiatu lubelskiego w województwie lubelskim w odrodzonej po 124 latach niewoli Rzeczypospolitej Polskiej.
1939 – w październiku hitlerowcy utworzyli w miejsce województwa dystrykt lubelski dzieląc go na powiaty (Kreise). Bełżyce pozostały w powiecie lubelskim hitlerowskiego tworu administracyjnego – Generalnej Guberni.
1944 – w sierpniu władze Polski Lubelskiej odtworzyły województwo lubelskie z powiatem lubelskim, którego częścią była gmina Bełżyce.
1956 – na mocy rozporządzenia Rady Ministrów PRL Bełżyce stały się po raz pierwszy w swej historii stolicą powiatu, do którego włączono: z powiatu lubelskiego gromady: Bełżyce, Babin, Borzechów, Chmielnik, Chodel, Krężnica Okrągła, Łopiennik, Niedrzwica Duża, Niedrzwica Kościelna, Palikije, Radawiec Duży, Ratoszyn, Skrzyniec, Strzeszkowice Duże i Wojciechów; z powiatu kraśnickiego – gromadę Kłodnica Dolna; z powiatu opolskiego – gromadę Godów, Łubki i Wronów. Powiat bełżycki był najmniejszym powiatem w woj. lubelskim.
1958 – Rada Ministrów zmieniła granice powiatu bełżyckiego wyłączając zeń gromadę Godów, która powróciła do powiatu Opole Lubelskie. Jednocześnie weszła w życie decyzja o utworzeniu miasta Bełżyce z obszaru gromady Bełżyce.
1960 – z gromady Palikije w powiecie bełżyckim wyłączono część obszaru wsi Miłocin (na południe od linii kolejowej Lublin–Warszawa), włączając go do gromady Tomaszowice w powiecie lubelskim.
1963 – teren rozwiązanej gromady Radawiec Duży przeniesiono z powiatu bełżyckiego do powiatu lubelskiego, a gromadę Łopiennik przyłączono do GRN w Ratoszynie. Po tych zmianach powiat bełżycki miał 12 gromad.
1973 – po likwidacji gromad i utworzeniu w ich miejsce dużych, silnych gmin, powstała nowa jednostka administracyjna o nazwie „miasto i gmina Bełżyce” w powiecie bełżyckim województwa lubelskiego. Reaktywowana gmina Bełżyce z siedzibą Gminnej Rady Narodowej w Bełżycach (mieście) miała w swoich granicach sołectwa: Babin, Chmielnik, Chmielnik Kolonia, Cuple, Jaroszewice, Kierz, Krężnica Okrągła, Malinowszczyzna, Matczyn, Płowizny, Podole, Skrzyniec, Wierzchowiska, Wronów, Wymysłówka, Zagórze, Zalesie i Zosin. Gmina została utworzona z obszaru dotychczasowych gromad: Babin, Krężnica Okrągła i miejscowości Podole I i II z miasta Bełżyce. W skład powiatu bełżyckiego wchodziły teraz nowe gminy: Bełżyce, Borzechów, Chodel, Niedrzwica Duża i Wojciechów.
1975 – likwidacja powiatów i utworzenie 49 mniejszych województw. Miasto i gmina Bełżyce pozostały w składzie okrojonego terytorialnie województwa lubelskiego.
1999 – powrót powiatów i dużych województw. Bełżycom nie udało się odzyskać rangi stolicy powiatu i pozostały siedzibą gminy miejsko-wiejskiej w reaktywowanym powiecie lubelskim nowego, dużego województwa lubelskiego. W gminie znalazły się następujące miejscowości: miasto Bełżyce, sołectwa: Babin, Chmielnik, Cuple, Jaroszewice, Kierz, Kolonia Chmielnik, Krężnica Okrągła, Malinowszczyzna, Matczyn, Płowizny, Podole, Skrzyniec, Wierzchowiska Stare, Wojcieszyn, Wronów, Wymysłówka, Wzgórze, Zagórze I, Zagórze II, Zalesie, Zosin, Zasławie.

Źródło: Jadczak S., "Bełżyce - monografia miasta i gminy", Bełżyce 2002 r., s. 19 - 20.

Odsłony: 124