Sponsorzy

  • 1.png
  • 2.png
  • 3.png
  • 4.png
  • 5.png
  • 6.png
  • 7.png
  • 8.png

Pozostałości dawnego zamku z początku XV wieku

Powstał najprawdopodobniej na początku XV wieku i był dziełem ówczesnych właścicieli Bełżyc - braci Tarnowskich. Według źródeł na przełomie XVII - XVIII wieku otoczony został w celach obronnych z trzech stron wałami, a z jednej strony drewnianym płotem. Naprzeciw budowli wznosiły się zabudowania folwarczne. Na początku XVIII wieku, podczas wojny północnej, zamek został poważnie uszkodzony przez wojska różnej nacji i autoramentu, przechodzące wówczas przez Bełżyce. Budowla ożyła w latach rządów w Bełżycach małżeństwa Ewy i Stanisława Kossowskich.

"- zastali (w Bełżycach, starostwo Kossowscy - przyp. red.) - dawny dom zgorzały, a później murowany, wielki także, lecz bez piętra, mając tylko 5 pokoi ubocznych, ale salę tak wielką, że po niej można było 6 - konną karetą wywijać; ten dom otaczał i dotąd otacza ogród w staroświeckie szpalery, włoskim go nazywano. Lipy w nim są tak stare i wielkie, jakie tylko w ogrodach przez Jana III sadzonych widać można. Otoczono więc ten dom oficynami obszernymi, lecz z drzewa budowanymi; w jednym mieścili się sami starostwo, w drugim kuchnie i oficjaliści. Główny zaś dom był poświęcony jedynie na uczty i bale i stał się prawdziwą oberżą obywatelską, gdyż nigdy od huku, kapeli i wrzawy, którą się ciągle zapełniał, wolny nie był". - pisał świadek epoki Kajetan Koźmian.

W 1738 roku całość otoczono parkanem dębowym krytym gontem, z dębowymi wrotami i furtką.

Kossowscy byli ostatnimi - do około 1815 r. - mieszkańcami dawnego zamku. Później przez kilka lat obiekt pozostawał pusty. Po wielkim pożarze Bełżyc w 1822 roku nowi właściciele dóbr bełżyckich Brzezińscy podjęli decyzję o zmianie funkcji zamku. W 1829 roku przebudowali go i adaptowali na browar i gorzelnię dworską, a budynki folwarczne przenieśli na północny brzeg Krężniczanki, gdzie w latach 40 - tych XIX wieku zbudowali nowy dwór i założyli park.

Zmieniony w browar i gorzelnię zamek całkowicie utracił swój dawny wygląd w 1942 roku, kiedy to Niemcy dokonali kolejnej przebudowy i adaptacji obiektu na mleczarnię. Obecnie jest to jednopiętrowy budynek z cegły i kamienia, zachowując tylko w piwnicach i na parterze części zachodniej oryginalne kolebkowe sklepienia zamkowe z kruchtami.

Odsłony: 141