Sponsorzy

  • 1.png
  • 2.png
  • 3.png
  • 4.png
  • 5.png
  • 6.png
  • 7.png
  • 8.png

Zespół dworsko - parkowy obejmujący dwór wybudowany w latach 40- tych XIX wieku przez braci Ignacego i Franciszka Brzezińskich oraz pozostałości parku założonego w XIX w. W latach 1922 - 1999 r. działał tutaj szpital miejski

Jednopiętrowy, murowany z cegły budynek, ma ciekawy portyk z balkonem i balustradą. Do końca XIX wieku dwór był własnością braci Witolda i Konstantego Brzezińskich.

Znakomity polski filozof Władysław Tararkiewicz tak pod koniec XIX wieku widział dwór w Bełżycach - własność dziadka swej babki Marii Tatarkiewiczowej:

"Dwór był parterowy, ale przestronny, wzniesiony w latach klasycyzmu, ale gankowi dodano później steryczny neogotyckie był to styl lubelski, (w Lublinie na Krakowskim Przedmieściu - można dotąd widzieć takie gotyckie ozdoby). Jadało się na starych Ćmielowych malowanych w kwiaty (...). Biblioteczka była niewielka, ale zawierała ni mniej ni więcej tylko francuską Grande Encyclopedie d' Alemberta i Diderota, w skórę oprawne wielkie tomy, do których nikt już na pewno nie zaglądał. Ogród był staroświecki, lipy w kwadrat, ale lipy bardzo stare. Atrakcją była wielka niedokończona budowla na drugim końcu ogrodu: zaczęta w XVIII wieku, ale doprowadzona tylko powyżej parteru, a używana teraz jako oranżeria; była rajem dla dzieci i zabawy w chowanego. Drugą atrakcją było miasteczko, zaledwie stawem oddzielone od dworskich zabudowań".

W końcu XIX wieku dwór przejęła wżeniona w ród Brzezińskich rodzina Zarańskich z pobliskiego Motycza. W 1918 roku majątek bełżycki został rozparcelowany, dwór przeszedł na własność państwa. W 1922 roku obiekt adoptowano na potrzeby służby zdrowia - umieszczono w nim mały, kilko łóżkowy szpital.

Odsłony: 203